Eerder las ik ‘de bloedverwant’ geschreven door Rianne Meijburg voor de Verhalenfabriek.
Nu kreeg ik de kans om ook ‘Het onrecht’ te mogen lezen.
Je leert in dit verhaal Jacky kennen. Ze heeft geen gemakkelijke jeugd gehad en daar zijn nog steeds de sporen van zichtbaar. Ze kan niet tegen onrecht, alleen haar reactie is ook niet altijd de juiste. Ze is wel van plan haar leven te beteren. Een goede baan, betere conditie op alle vlakken. Alleen dan is ze getuige van een misdaad. Ze grijpt in, maar was dit de correcte manier?
Het verhaal start met een interessante proloog. De nieuwsgierigheid is daarmee gewekt. Jacky’s levensverhaal komt een beetje naar voren. Je kan je daardoor wat makkelijker in haar verplaatsen. Misschien had dit deel meer vanuit ‘ik’ verteld moeten worden. Dan was het nog wat dieper uitgewerkt.
Het verband tussen de hoofdstukken, de overgang in elkaar bedoel ik daarmee zou nog wel ruimte voor verbetering kunnen geven. Het lastige is ook wel dat de opbouw van het verhaal ook in het introduceren van Jacky zit.
Het verhaal is niet overdreven superspannend maar geven de best wel heftige thema’s die alsnog aan bod kwamen ruimte voor uitwerking.
De plottwist aan het einde, komt sterk binnen en laat je dan wel weer verrast achter. Net als het vorige verhaal zit ook hier nog genoeg ruimte voor verbetering in, ondanks dat het verhaal toch ook wel lekker wegleest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten